Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2026

Να γίνει κρασί ή μελαγχολία

 

Να γίνει κρασί η μελαγχολία

μια πραγματική πράξη που γίνεται αφορμή για μια μικρή σκέψη για τη ζωή.

Ίσως ο καλύτερος τρόπος να αποφύγεις αυτή τη λεπτή μελαγχολία του φθινοπώρου, τώρα που λιγοστεύει το φως, οι μέρες μικραίνουν και ο αέρας γίνεται πιο δροσερός, είναι το κρασί.

Όχι να το πιεις· να ασχοληθείς να το φτιάξεις.

Γι’ αυτό κι εγώ ετοίμασα το βαρελάκι, για να το γεμίσω με μούστο από την υπέροχη Μαυροδάφνη του φίλου και κουμπάρου μου, του Γεωργάτου.

Να την αφήσω να βράσει, να ζυμώσει τα σάκχαρά της και, μαζί τους, να ζυμώσει και λίγη από τη φθινοπωρινή μας μελαγχολία.

Κι ύστερα, όταν έρθει ο χειμώνας, να μας ζεσταίνει και να μας συντροφεύει το καλό κρασί.

Κι όταν το κρύο μάς οδηγεί «στου καλού κουμπάρου το σπίτι», να ανοίγει το βαρέλι, να γεμίζουν τα ποτήρια και να αρχίζουν οι κουβέντες.

Γιατί ίσως έτσι είναι η ζωή:

κάποιες μελαγχολίες δεν χρειάζεται να τις διώξεις.

Τις αφήνεις να ζυμωθούν…

«Να αφήνεις τη μελαγχολία να ζυμωθεί… και να γίνει κρασί.»
από το blog 
eevangelatos.blogspot.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου