Γιά Δες Πάλι Πόλεμος
Πάλι πόλεμος.
Κι η Ανατολή στάθηκε όρθια
να σώσει τα χρώματά της.
Μα της τα πήραν.
Τα ζύμωσαν με μπαρούτι
και τα σκόρπισαν
στη μέρα των ανθρώπων —
μαζί με καραβιές από σαμπρέλες κυνηγημένων,
που κουβαλούν στο δέρμα τους
το αλάτι της διαφυγής
και της απώλειας.
Κι η θάλασσα, κουρασμένη από τόσα σώματα,
δεν ξεχωρίζει πια
ποιο κύμα είναι προσευχή
και ποιο κραυγή.
Μόνο κρατάει μέσα της
ένα χρώμα που δεν πρόλαβαν να λερώσουν,
ένα φως που δεν έσκασε.
Κι αυτό το μικρό υπόλοιπο
είναι ό,τι απέμεινε
για να ξημερώσει ο κόσμος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου