ΜΝΗΜΕΙΟ ΣΕΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ’53 – ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ
Μια νέα εκδοχή του μνημείου, πιο κοντά στην κίνηση, στη μετατόπιση, στη μνήμη που δεν μένει ποτέ ακίνητη.
Η αρχική μορφή ήταν πιο στατική· αυτή εδώ φέρει πλέον την κλίση, τη ρωγμή, την εσωτερική ένταση της στιγμής μετά τη δόνηση.
Η πρώτη εκδοχή του μνημείου ήταν η στιγμή πριν τον σεισμό: η όρθια μνήμη, η καθαρή γεωμετρία, η ηρεμία πριν από τη δόνηση.
Η δεύτερη εκδοχή — αυτή που βλέπετε εδώ — είναι η στιγμή αμέσως μετά: η κλίση, η μετατόπιση, οι ρωγμές, η ανθρώπινη φιγούρα που αντιστέκεται. Η μνήμη δεν είναι στατική· πάλλεται,
Η πρόταση δεν διεκδικεί τίποτα. Προσφέρεται.
Ως αφορμή για διάλογο, για συλλογική σκέψη, για μια πράξη μνήμης που να ανήκει σε όλους.
Σήμερα θέλω να μοιραστώ και ένα σχόλιο που με συγκίνησε βαθιά:
«Αξιόλογη η πρότασή σας και άξια πραγματοποίησης…
Για τη δημιουργία του Μνημείου των Σεισμών ίσως θα ήταν πιο αληθινό εάν ο δημιουργός καλλιτέχνης μεταχειριστεί τα θαμμένα εκείνα “κοτρώνια” από τα ερείπια του ’53…
Για χρόνια ονειρεύομαι τα ερειπωμένα χωριά να ανακηρυχθούν εθνικά πάρκα, σωστή αναπαράσταση της Κεφαλονιάς μας…»
— Γεωργία Altin
Και η δημόσια απάντησή μου:
Γεωργία, σ’ ευχαριστώ από καρδιάς για τον λόγο σου και για τη μνήμη που κουβαλάς.
Η σκέψη σου για τα «κοτρώνια» των γκρεμισμένων σπιτιών είναι συγκλονιστική· δεν είναι απλώς πέτρα, είναι ιστορία, πόνος και αντοχή.
Αν ένα μνημείο μπορέσει να ενσωματώσει τέτοια ίχνη, τότε θα μιλά πραγματικά για τον τόπο μας.
Το όραμά σου για τα ερειπωμένα χωριά ως ζωντανά πάρκα μνήμης αξίζει να ακουστεί δυνατά.
Η δική μου πρόταση είναι ένα άνοιγμα — και με τέτοιες φωνές γίνεται πιο αληθινή.
Τέλος, θέλω να ευχαριστήσω τους εκατοντάδες φίλους που συντάχθηκαν με την πρότασή μου:
με το δικό τους like, καρδιά ή σχόλιο — από τον ακαδημαϊκό καθηγητή και ποιητή, μέχρι τον καθηγητή σεισμολογίας, την καθηγήτρια ιστορίας της τέχνης, τον τέως νομάρχη, και όλους εσάς που αποτελείτε τη ζωντανή συνείδηση του τόπου.
Η μνήμη είναι κοινή.
Και μόνο μαζί μπορεί να πάρει μορφή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου